https://ciemna.pl/ Thu, 05 Nov 2026 20:43:44 +0000 MyBB https://ciemna.pl/showthread.php?tid=1171 Sat, 14 Nov 2020 16:21:06 +0100 dawidowski]]> https://ciemna.pl/showthread.php?tid=1171 Materiał Nr 2

Witam wszystkich bardzo serdecznie !

Niedawno na Forum , ukazał się pierwszy temat kulinarny o tematyce kultury i tradycji poszczególnych Województw . Dzisiaj ukażę się kolejny temat i zabiorę Was w podróż do Województwa Kujawsko - Pomorskiego .

KUCHNIA 


Region kujawsko - pomorski jest bardzo zróżnicowany pod względem etnograficznym , co przekłada się na bogactwo potraw . Na regionalnym , kujawsko - pomorskim talerzu mieszają się smaki : Kujaw , Krajny , Pałuk , Borów Tucholski , Ziemi Dobrzyńskiej z kulinarnymi wpływami Kociewia , oraz  Wielkopolski czy Kaszub .

Pierniki , gęsina i powidła śliwkowe - zdają się być dziś kulinarnymi produktami , kojarzonym z regionem najbardziej . W bogactwie kuchni znajdują się również : żury , gziki , ajntopy , śledzie z cebulą w śmietanie z kartoflami w mundurkach , różnego rodzaju kluski czy podpiwek . Ten region żyznych ziem , rozległych sadów , potężnych lasów i wielu jezior , region swoją kuchnie opierał przede wszystkim na tym co można było uprawiać ,wyhodować  , złowić czy upolować . 


Ważnym produktem zwierzęcym na tych terenach , będącym podstawą wyżywienia wielu rodzin było - mleko .
Używano je do codziennej konsumpcji  , na sprzedaż , bądź do wyrobu różnego rodzaju produktów czy potraw .
Jedną z często przygotowywanych potraw z wykorzystaniem mleka , był popularny twarożek , zwany ; gzikiem ; . Sposób serwowania jest niezmienny od lat , może być podawany w misce i spożywany bezpośrednio łyżką , może być również położony na chlebie czy służyć jako dodatek do klusek czy kartofli . Jako że twaróg miał bardzo krótką trwałość do spożycia , mieszkańcy szukali nowych sposobów na jego przetwarzanie i dłuższe przechowywanie .  Jednym  z nich było smażenie , w taki sposób powstał bardzo popularny  w regionie - ser smażony .  Dla wzbogacenia smaku i aromatu sera , dodawano ziarnka kminku bądź świeży koper .
Gdy jest świeży - jest miękki w dotyku , a jednocześnie jest zwarty , o konsystencji kremu .  Im dłużej dojrzewa , tym bardziej twardnieje  , nabiera wyraźnego aromatu dodanych przypraw np : kminku , pieprzu , majeranku , papryki staje się bardziej pikantniejszy , zaś na jego wierzchu tworzy się lekko żółtawa skórka . Mowa o kozim serze - często gości na regionalnym stole .


W tradycyjnej kuchni ludowej regionu  , mięso wołowe i wieprzowe i przygotowane z niego wyroby  - były najrzadziej spożywanymi produktami . Jedzono je głównie z okazji najważniejszych świąt lub ważnych uroczystościach rodzinnych . Uboju specjalnie tuczonych w tym celu świń , dokonywano przeważnie dwa razy do roku , przed Wielkanocą i Bożym Narodzeniem  . Sposób obróbki i konserwacji mięsa oraz przygotowania z niego wyrobów  , różniły się w zależności od części regionu . Jednym ze sposobów , który przetrwał do dziś w postaci produktu była : biała kiełbasa w słoiku lub samego farszu w słojach  , których puste przestrzenie zalewano smalcem . Popularna  w regionie jest szynka wieprzowa z  kością  , najpierw peklowana w solance  , następnie gotowana i zapieczona  po naszpikowaniu jej goździkami i liśćmi laurowymi .


Hodowla gęsi na Pomorzu i Kujawach ma wielowiekową tradycje  . Najbardziej popularną rasą w tych regionach była dawniej rasa gęsi pomorskiej ( powstała w końcu XIX wieku ) , która była podstawą do wyhodowania w późniejszym okresie , między innymi gęsi kujawskiej czy rypińskiej . Obecnie najpopularniejsza jest biała gęś kołudzka , ciesząca się dużym uznaniem zarówno w gastronomii , jak i u lokalnych przetwórców . Przy przygotowaniu różnych potrwa starano się maksymalnie wykorzystać całe mięso gęsi , z których robiono półgęski , zupy  , a także wykorzystywano gęsi tłuszcz  , który do dziś słynie ze swoich walorów zdrowotnych .

Daniem charakterystycznym dla regionu Kujaw i Krajny jest okrasa gęsia z cząbrem . W okolicach Strzelec Górnych natomiast popularna była i jest do dzisiaj wątrobianka .  Jej cechą charakterystyczną jest użycie przypraw podobnych jak w przypadku okrasy - cząbru lub majeranku .


Dawniej w każdym gospodarstwie na Kujawach hodowano kaczki , dlatego też Kujawy słynęły z czarniny i pieczonej kaczki . Wykorzystywano także sposób konserwowania mięsa w słoikach . Tak też pojawiła się tradycja przygotowywania kaczki z weka . Wykorzystywano część kaczki białej  , domowej ( udka , skrzydełka , pierś przekrojona na pół , szyja przekrojona na pół ) obsmażone i zalane powstałym podczas pieczenia sosem i tłuszczem  , na którym pieczona części kaczki .  Całość umieszczono w słoiku typu weck o pojemności ok . 1 litra. 


Województwo kujawsko - pomorskie ze względu na ukształtowanie terenu oraz dobrą jakość gleby  ma bardzo dobre warunki do uprawy warzyw kapustnych .  Tu uprawiana jest kapusta czerwona  , która jako kapusta modra sznurowana z rodzynkami  , jest głównym składnikiem popularnego dodatku do różnych potrwa  , zwłaszcza do popularnej na Kujawach i Krajanie gęsiny i kaczki .  Z kolei sok z kapusty kwaszonej , znajdował szerokie zastosowanie kulinarne ( naturalny zakwaszacz do zup np : barszczu czerwonego , barszczu białego , zupy rybnej itp ) , oraz ma zastosowanie w leczeniu .


Region kujawsko - pomorski obfitował także w wiśnie , jabłonie i grusze . Te ostatnie były tak charakterystyczne dla Kujaw , że zasłużyły sobie na umieszczenie ich  w herbach miast kujawskich : Inowrocławia ( od XIV do XVIII w . ) oraz Kruszwicy ( od XV w . do dziś ) . Owoce gruszy używano do tradycyjnych kujawskich potrwa takich jak : kompot z  suszu oraz czarniny . Bardzo popularne było przygotowanie gruszek w syropie .


POTRAWY KUCHNI KUJAWSKO - POMORSKIEJ :

Zupy :

* Biały barszcz 

* Czarnina

* Krupnik kujawski

* Muska 

* Rosół cielęcy 

* Szablok z zacierkami

* Zacierka kraszona 

* Zacierka na mleku 

* Zupa śliwkowa 

* Zupa z rabarbaru

* Żurek kujawski 


Danie główne :

* Gołąbki w sosie żurkowym 

* Klapacze

* Kluski ziemniaczane 

* Pierzok

* Ryba po toruńsku 

* Śledzie po kujawsku

* Szczupak  w soli 

* Gęś po kałudzku

* Gęsi smalec 

* Szynka kujawska z kością 

* Biała kiełbasa w słoiku 

* Kajmak 








                                                                               ŻYCZĘ MIŁEGO CZYTANIA 


                                                                                     MODERATOR FORUM ]]> Materiał Nr 2

Witam wszystkich bardzo serdecznie !

Niedawno na Forum , ukazał się pierwszy temat kulinarny o tematyce kultury i tradycji poszczególnych Województw . Dzisiaj ukażę się kolejny temat i zabiorę Was w podróż do Województwa Kujawsko - Pomorskiego .

KUCHNIA 


Region kujawsko - pomorski jest bardzo zróżnicowany pod względem etnograficznym , co przekłada się na bogactwo potraw . Na regionalnym , kujawsko - pomorskim talerzu mieszają się smaki : Kujaw , Krajny , Pałuk , Borów Tucholski , Ziemi Dobrzyńskiej z kulinarnymi wpływami Kociewia , oraz  Wielkopolski czy Kaszub .

Pierniki , gęsina i powidła śliwkowe - zdają się być dziś kulinarnymi produktami , kojarzonym z regionem najbardziej . W bogactwie kuchni znajdują się również : żury , gziki , ajntopy , śledzie z cebulą w śmietanie z kartoflami w mundurkach , różnego rodzaju kluski czy podpiwek . Ten region żyznych ziem , rozległych sadów , potężnych lasów i wielu jezior , region swoją kuchnie opierał przede wszystkim na tym co można było uprawiać ,wyhodować  , złowić czy upolować . 


Ważnym produktem zwierzęcym na tych terenach , będącym podstawą wyżywienia wielu rodzin było - mleko .
Używano je do codziennej konsumpcji  , na sprzedaż , bądź do wyrobu różnego rodzaju produktów czy potraw .
Jedną z często przygotowywanych potraw z wykorzystaniem mleka , był popularny twarożek , zwany ; gzikiem ; . Sposób serwowania jest niezmienny od lat , może być podawany w misce i spożywany bezpośrednio łyżką , może być również położony na chlebie czy służyć jako dodatek do klusek czy kartofli . Jako że twaróg miał bardzo krótką trwałość do spożycia , mieszkańcy szukali nowych sposobów na jego przetwarzanie i dłuższe przechowywanie .  Jednym  z nich było smażenie , w taki sposób powstał bardzo popularny  w regionie - ser smażony .  Dla wzbogacenia smaku i aromatu sera , dodawano ziarnka kminku bądź świeży koper .
Gdy jest świeży - jest miękki w dotyku , a jednocześnie jest zwarty , o konsystencji kremu .  Im dłużej dojrzewa , tym bardziej twardnieje  , nabiera wyraźnego aromatu dodanych przypraw np : kminku , pieprzu , majeranku , papryki staje się bardziej pikantniejszy , zaś na jego wierzchu tworzy się lekko żółtawa skórka . Mowa o kozim serze - często gości na regionalnym stole .


W tradycyjnej kuchni ludowej regionu  , mięso wołowe i wieprzowe i przygotowane z niego wyroby  - były najrzadziej spożywanymi produktami . Jedzono je głównie z okazji najważniejszych świąt lub ważnych uroczystościach rodzinnych . Uboju specjalnie tuczonych w tym celu świń , dokonywano przeważnie dwa razy do roku , przed Wielkanocą i Bożym Narodzeniem  . Sposób obróbki i konserwacji mięsa oraz przygotowania z niego wyrobów  , różniły się w zależności od części regionu . Jednym ze sposobów , który przetrwał do dziś w postaci produktu była : biała kiełbasa w słoiku lub samego farszu w słojach  , których puste przestrzenie zalewano smalcem . Popularna  w regionie jest szynka wieprzowa z  kością  , najpierw peklowana w solance  , następnie gotowana i zapieczona  po naszpikowaniu jej goździkami i liśćmi laurowymi .


Hodowla gęsi na Pomorzu i Kujawach ma wielowiekową tradycje  . Najbardziej popularną rasą w tych regionach była dawniej rasa gęsi pomorskiej ( powstała w końcu XIX wieku ) , która była podstawą do wyhodowania w późniejszym okresie , między innymi gęsi kujawskiej czy rypińskiej . Obecnie najpopularniejsza jest biała gęś kołudzka , ciesząca się dużym uznaniem zarówno w gastronomii , jak i u lokalnych przetwórców . Przy przygotowaniu różnych potrwa starano się maksymalnie wykorzystać całe mięso gęsi , z których robiono półgęski , zupy  , a także wykorzystywano gęsi tłuszcz  , który do dziś słynie ze swoich walorów zdrowotnych .

Daniem charakterystycznym dla regionu Kujaw i Krajny jest okrasa gęsia z cząbrem . W okolicach Strzelec Górnych natomiast popularna była i jest do dzisiaj wątrobianka .  Jej cechą charakterystyczną jest użycie przypraw podobnych jak w przypadku okrasy - cząbru lub majeranku .


Dawniej w każdym gospodarstwie na Kujawach hodowano kaczki , dlatego też Kujawy słynęły z czarniny i pieczonej kaczki . Wykorzystywano także sposób konserwowania mięsa w słoikach . Tak też pojawiła się tradycja przygotowywania kaczki z weka . Wykorzystywano część kaczki białej  , domowej ( udka , skrzydełka , pierś przekrojona na pół , szyja przekrojona na pół ) obsmażone i zalane powstałym podczas pieczenia sosem i tłuszczem  , na którym pieczona części kaczki .  Całość umieszczono w słoiku typu weck o pojemności ok . 1 litra. 


Województwo kujawsko - pomorskie ze względu na ukształtowanie terenu oraz dobrą jakość gleby  ma bardzo dobre warunki do uprawy warzyw kapustnych .  Tu uprawiana jest kapusta czerwona  , która jako kapusta modra sznurowana z rodzynkami  , jest głównym składnikiem popularnego dodatku do różnych potrwa  , zwłaszcza do popularnej na Kujawach i Krajanie gęsiny i kaczki .  Z kolei sok z kapusty kwaszonej , znajdował szerokie zastosowanie kulinarne ( naturalny zakwaszacz do zup np : barszczu czerwonego , barszczu białego , zupy rybnej itp ) , oraz ma zastosowanie w leczeniu .


Region kujawsko - pomorski obfitował także w wiśnie , jabłonie i grusze . Te ostatnie były tak charakterystyczne dla Kujaw , że zasłużyły sobie na umieszczenie ich  w herbach miast kujawskich : Inowrocławia ( od XIV do XVIII w . ) oraz Kruszwicy ( od XV w . do dziś ) . Owoce gruszy używano do tradycyjnych kujawskich potrwa takich jak : kompot z  suszu oraz czarniny . Bardzo popularne było przygotowanie gruszek w syropie .


POTRAWY KUCHNI KUJAWSKO - POMORSKIEJ :

Zupy :

* Biały barszcz 

* Czarnina

* Krupnik kujawski

* Muska 

* Rosół cielęcy 

* Szablok z zacierkami

* Zacierka kraszona 

* Zacierka na mleku 

* Zupa śliwkowa 

* Zupa z rabarbaru

* Żurek kujawski 


Danie główne :

* Gołąbki w sosie żurkowym 

* Klapacze

* Kluski ziemniaczane 

* Pierzok

* Ryba po toruńsku 

* Śledzie po kujawsku

* Szczupak  w soli 

* Gęś po kałudzku

* Gęsi smalec 

* Szynka kujawska z kością 

* Biała kiełbasa w słoiku 

* Kajmak 








                                                                               ŻYCZĘ MIŁEGO CZYTANIA 


                                                                                     MODERATOR FORUM ]]> https://ciemna.pl/showthread.php?tid=1167 Thu, 05 Nov 2020 17:39:25 +0100 dawidowski]]> https://ciemna.pl/showthread.php?tid=1167 Materiał Nr 1 

Witam wszystkich bardzo serdecznie !


Nie dawno na Naszym Forum , pojawił się dział kulinarny . Chciałem Tu wprowadzić coś nowego i po prowadzić tematy z kuchni .


A dzisiejszym tematem będzie kuchnia Lubelska .


Lublin - miasto na prawach powiatu we wschodniej Polsce , stolica województwa i powiatu lubelskiego . Dziewiąte co do wielkości miasto w Polsce ( 339.784 ) tyś mieszkańców liczba ta została podana na koniec 2019 roku . Lublin położony na Wyżynie Lubelskiej nad Bystrzycą na dwóch odmiennych obszarach : zachodnim - o urozmaiconej rzeźbie terenu z licznymi wąwozami , dolinami , wzgórzami , oraz na obszarze wschodnim : który jest płaski .

Religia - w Lublinie w czasach historycznych żyli katolicy , protestanci , żydzi , prawosławni i muzułmanie . Stąd można pomyśleć że Lublin ma bogatą kulturę , poświęconej innej religii czy też kuchni .


KUCHNIA 

Lubelskie potrawy regionalne ze względu na dawne ubóstwo regionu , charakteryzuje się oparciem na prostych i tanich składnikach . Lubelszczyzna słynie nie tylko w Polsce  , ale także zagranicą z cebularzy , pierogów z kaszą gryczaną i serem oraz pierogów biłgorajskich .


CHARAKTERYSTYKA KUCHNI LUBELSKIEJ 

Chociaż Lublin zyskał prawa miejskie w 1317 roku , to kuchnia lubelska zaczęła się w pełni kształtować w XV wieku , kiedy to na słynnych jarmarkach lubelskich zjeżdżali się kupcy z całego świata . Z racji wielokulturowości miasta i jego mieszkańców , swoje piętno odcisnęła tu zarówno kuchnia żydowska ( z której wywodzą się najsłynniejsze placki drożdżowe z cebulą czyli cebularze .) , kuchnia chłopska ( w której królował krupniok  , rodzaj zapiekanki na bazie kaszy i twarogu ) czy też elementy kuchni szlacheckiej ( tu prym wiodą słynne flaki po zamojsku czy też flaki po piasecku . ) 

Potrawy regionalne Lubelszczyzny bazują na prostych i niewyszukiwanych składnikach . Jest to głownie kasza , mąka , biały ser ( twaróg ) oraz świeże warzywa ( głównie cebula , która gości nie tylko na cebularzu , ale także króluje w  zupie cebulowej ) . Generalnie duża popularność gryki wyprodukowanej w niej kaszy znalazła liczne odzwierciedlenie na kuchenny stołach  w Wigilię . Na Boże Narodzenie w liście kapusty zawija się farsz z kaszy gryczanej i suszonych grzybów .  Lubelszczyzna słynie również z różnych rodzai miodu : gryczany , malinowy , wrzosowy oraz fasolowy .


TYPOWE LUBELSKIE POTRAWY 

Kaczka po zamojsku - to jeden z hitów regionalnej kuchni , do jej przyrządzenia potrzebne są dwie kaczki . Z jednej tuszki usuwa się wszystkie kości , po posiekaniu mięsa dodaje się suszone śliwki  , rodzynki , orzech włoskie , przyprawy : w tym rozmaryn . Powstałym nadzieniem nadziewa się drugą kaczkę  , a całość jest pieczona w piekarniku na złoto .

Karasie po naszemu - Mazury słyną z sielawy , karasie są faszerowane borowikami i smażonymi z cebulą i zapiekane w piecu .


Karp w śmietanie po poniatowsku - ta potrawa ma korzenie w żydowskiej kuchni , obfitującej w cebulę i czosnek . Najpierw na oleju podsmaża się filety z karpia i dusi we własnym sosie . Odpowiedni smak przypraw korzennych gwarantuje smak rybie  . Oddzielnie dusi się cebulę i podlewa się bulionem i na końcu  doprawia się śmietaną . Karpia podaje się na gorąco .


Kadeński dzik w cieście - Mięso najpierw się marynuje , następnie piecze się w specjalnym piecu . Upieczonego dzika oblepia się ciastem chlebowym i piecze się jeszcze godzinę .


Pierogi lubelskie - obok cebularzy są jednym z najbardziej rozpoznawalnych produktów tradycyjnych regionu .
Na patelnię podsmaża się cebulkę  , słoninę lub boczek i razem to wszystko zeszklić . Dodać do twarogi i zmielić , , po zmieleniu dodać to wszystko do kaszy , wyrobić doprawić solą i pieprzem . Następnie wyrobić ciasto , rozwałkować  , wykrawać krążki , nałożyć farsz , zlepić i gotować w osolonej wodzie wypłynięcia . Podawać ze śmietaną doprawioną solą i papryką .


Schabowy po lubelsku - Czym różni się klasyczny kotlet schabowy od wersji znanej na lubelszczyźnie ? Przede wszystkim swoim wyglądem przypomina nieco omlet , ponieważ jest obtaczany w jajku i mące  , smażony na głębokim tłuszczu .]]> Materiał Nr 1 

Witam wszystkich bardzo serdecznie !


Nie dawno na Naszym Forum , pojawił się dział kulinarny . Chciałem Tu wprowadzić coś nowego i po prowadzić tematy z kuchni .


A dzisiejszym tematem będzie kuchnia Lubelska .


Lublin - miasto na prawach powiatu we wschodniej Polsce , stolica województwa i powiatu lubelskiego . Dziewiąte co do wielkości miasto w Polsce ( 339.784 ) tyś mieszkańców liczba ta została podana na koniec 2019 roku . Lublin położony na Wyżynie Lubelskiej nad Bystrzycą na dwóch odmiennych obszarach : zachodnim - o urozmaiconej rzeźbie terenu z licznymi wąwozami , dolinami , wzgórzami , oraz na obszarze wschodnim : który jest płaski .

Religia - w Lublinie w czasach historycznych żyli katolicy , protestanci , żydzi , prawosławni i muzułmanie . Stąd można pomyśleć że Lublin ma bogatą kulturę , poświęconej innej religii czy też kuchni .


KUCHNIA 

Lubelskie potrawy regionalne ze względu na dawne ubóstwo regionu , charakteryzuje się oparciem na prostych i tanich składnikach . Lubelszczyzna słynie nie tylko w Polsce  , ale także zagranicą z cebularzy , pierogów z kaszą gryczaną i serem oraz pierogów biłgorajskich .


CHARAKTERYSTYKA KUCHNI LUBELSKIEJ 

Chociaż Lublin zyskał prawa miejskie w 1317 roku , to kuchnia lubelska zaczęła się w pełni kształtować w XV wieku , kiedy to na słynnych jarmarkach lubelskich zjeżdżali się kupcy z całego świata . Z racji wielokulturowości miasta i jego mieszkańców , swoje piętno odcisnęła tu zarówno kuchnia żydowska ( z której wywodzą się najsłynniejsze placki drożdżowe z cebulą czyli cebularze .) , kuchnia chłopska ( w której królował krupniok  , rodzaj zapiekanki na bazie kaszy i twarogu ) czy też elementy kuchni szlacheckiej ( tu prym wiodą słynne flaki po zamojsku czy też flaki po piasecku . ) 

Potrawy regionalne Lubelszczyzny bazują na prostych i niewyszukiwanych składnikach . Jest to głownie kasza , mąka , biały ser ( twaróg ) oraz świeże warzywa ( głównie cebula , która gości nie tylko na cebularzu , ale także króluje w  zupie cebulowej ) . Generalnie duża popularność gryki wyprodukowanej w niej kaszy znalazła liczne odzwierciedlenie na kuchenny stołach  w Wigilię . Na Boże Narodzenie w liście kapusty zawija się farsz z kaszy gryczanej i suszonych grzybów .  Lubelszczyzna słynie również z różnych rodzai miodu : gryczany , malinowy , wrzosowy oraz fasolowy .


TYPOWE LUBELSKIE POTRAWY 

Kaczka po zamojsku - to jeden z hitów regionalnej kuchni , do jej przyrządzenia potrzebne są dwie kaczki . Z jednej tuszki usuwa się wszystkie kości , po posiekaniu mięsa dodaje się suszone śliwki  , rodzynki , orzech włoskie , przyprawy : w tym rozmaryn . Powstałym nadzieniem nadziewa się drugą kaczkę  , a całość jest pieczona w piekarniku na złoto .

Karasie po naszemu - Mazury słyną z sielawy , karasie są faszerowane borowikami i smażonymi z cebulą i zapiekane w piecu .


Karp w śmietanie po poniatowsku - ta potrawa ma korzenie w żydowskiej kuchni , obfitującej w cebulę i czosnek . Najpierw na oleju podsmaża się filety z karpia i dusi we własnym sosie . Odpowiedni smak przypraw korzennych gwarantuje smak rybie  . Oddzielnie dusi się cebulę i podlewa się bulionem i na końcu  doprawia się śmietaną . Karpia podaje się na gorąco .


Kadeński dzik w cieście - Mięso najpierw się marynuje , następnie piecze się w specjalnym piecu . Upieczonego dzika oblepia się ciastem chlebowym i piecze się jeszcze godzinę .


Pierogi lubelskie - obok cebularzy są jednym z najbardziej rozpoznawalnych produktów tradycyjnych regionu .
Na patelnię podsmaża się cebulkę  , słoninę lub boczek i razem to wszystko zeszklić . Dodać do twarogi i zmielić , , po zmieleniu dodać to wszystko do kaszy , wyrobić doprawić solą i pieprzem . Następnie wyrobić ciasto , rozwałkować  , wykrawać krążki , nałożyć farsz , zlepić i gotować w osolonej wodzie wypłynięcia . Podawać ze śmietaną doprawioną solą i papryką .


Schabowy po lubelsku - Czym różni się klasyczny kotlet schabowy od wersji znanej na lubelszczyźnie ? Przede wszystkim swoim wyglądem przypomina nieco omlet , ponieważ jest obtaczany w jajku i mące  , smażony na głębokim tłuszczu .]]>